Сөз маржанын тердің терең толғаумен,
Ел намысын қорғадың сен жырлаумен.
Қайсар үнің қыран құстай самғады,
Азаттықты аңсаған кең орданмен.
Жырларыңнан даламның үні естіледі,
Ар-намыстың асқақ рухы көшті енді.
«Ленинградтық өренім» деп ұран сап,
Жауға қарсы жігер болып кестеленді.
Домбыраңнан да төгілген әрбір толғау,
Елдің рухын көтеретін асқақ арнау.
Қиын шақта да қаймықпаған қайсар үн,
Халқың үшін соққан жүрек – мәңгі жалғау.
Сіз – Сүйінбай салған даңғылдың жалғасы,
Жыр керуеннің биіктеген арнасы.
Айтыстың да айбыны боп танылып,
Қазақ сөзінің айқындалған таңбасы.
Ғасыр өтсе, жылдар сырғып ауысар,
Бірақ жырың жас жүректе жаңғырар.
Жамбыл ата, ұлы дала жыршысы,
Есіміңмен ел рухы мәңгі асқар. Автор: Нұргүл Асылбекқызы